Ongeveer 1 op elke 20 ouderen in ons land krijgt te maken met onprettige of zelfs angstige situaties. Denk hierbij aan schelden, kleineren, hardhandig vastpakken, afpersing, diefstal of het misbruiken van de pinpas. Maar ook aan verwaarlozing en het niet geven van noodzakelijke zorg zijn vormen van ouderenleed of -mishandeling.
Ouderen vinden het moeilijk hierover te praten. Daarom spreken we van ouderenleed of ouderenmishandeling.
Mijn geld verdwijnt, maar ik weet niet waarheen
“Na een hersenbloeding zit ik in een rolstoel. Mijn zus hielp me met alles, maar zij is vorig jaar overleden. De buurvrouw bood hulp aan toen ik in het ziekenhuis lag. Ze deed mijn post en later ook mijn boodschappen. Daarna hielp ze steeds meer: opruimen, kleding kopen en samen met haar man klussen in huis. Ze vroeg of ik 200 euro per maand wilde betalen voor hun hulp. Dat vond ik veel, maar ik heb niemand anders. De buurvrouw regelde ook een notaris voor een testament. Daar staat zij nu als enige erfgenaam. Wat moet ik doen?”
Meneer van Dijk (75)
Verborgen leed
Verschillende gemeenten in de regio Kennemerland hebben de handen ineen geslagen. Samen met Zorgbalans en Veilig Thuis zijn zij de campagne ‘Verborgen leed’ gestart.
Op de website www.verborgen-leed.nl vinden ouderen, mantelzorgers en (zorg)professionals tips en antwoorden op vragen.
Praat erover en onderneem actie
Ziet u dat er iets niet klopt? Vertrouw op uw gevoel. Stel een vraag en toon interesse. Soms is één gesprek al genoeg om iemand te helpen. Twijfelt u? Vraag advies. Door zorgen te delen, kan erger worden voorkomen. Hoe eerder signalen worden herkend, hoe sneller onveilige situaties kunnen worden gestopt.