De ouderenadviseur aan het woord
Het FNV publiceerde op 16 januari 2026 een zwartboek over mantelzorgers. De meest gehoorde kreet van mantelzorgers oud en jong is: “Eigenlijk sta ik hierdoor continu aan”.
Wij worden allemaal ouder en willen graag zo lang mogelijk thuis blijven wonen. Dat kan vaak alleen met hulp van mantelzorgers. Er zijn 5 miljoen mantelzorgers in Nederland die deze taak uitvoeren en meestal zijn dat vrouwen. Zij zorgen voor een partner, een kind, ouders en schoonouders maar ook voor een goede vriend of vriendin.
Als het mantelzorgen gecombineerd wordt met een baan of een gezin, kan dit als zeer belastend worden ervaren. De zorg die geleverd wordt, is vaak intensief, vooral als het een partner of kinderen betreft. De zorg gaat 24/7 door en er zijn maar weinig momenten om even op adem te komen. Zeker als ook de nachten onrust geven.
In de enquête van het FNV werd meermalen aangegeven dat onder het huidige beleid veel mantelzorgers overbelast raken. Mantelzorgen mag geen verkapte bezuiniging zijn, vinden de deelnemers aan de enquête: het mag niet zo worden dat individuele burgers hiervan de dupe zijn.
In veel gemeenten worden prachtige seniorenappartementen gebouwd waar senioren kunnen wonen. Ook “Knarrenhofjes” zijn zeer gewild. Maar… daar wordt wel verwacht dat medebewoners wat zorg kunnen leveren aan mensen die daar ook wonen. Zoals kleine klusjes als een paar keer per dag ogen druppelen of in de avonduren steunkousen uit doen. Maar het liefst ook wat hand- en spandiensten. Op zich hoeft dit geen probleem te zijn, maar zelfs dat kan belastend zijn. Want iedereen heeft recht op eigen regie.
De vakbond stelt dat de overheid en zorginstellingen steeds meer zorgtaken doorschuiven naar mantelzorgers zonder goede ondersteuning. Dit gebeurt onder het mom van zelfredzaamheid en een sterke samenleving.
Als senioren graag thuis willen blijven wonen, wordt er gedacht dat familie, buren of vrienden dit wel oppakken. Maar wat als er geen netwerk is, dan kan het in de praktijk voorkomen dat de senior vaak slechter af is dan de bedoeling is.
Het huidige beleid gaat ervan uit dat iedereen een netwerk heeft. Maar in onze maatschappij wonen kinderen niet altijd om de hoek en is mantelzorgen in combinatie met een gezin en werk bijna onmogelijk.
Zelf heb ik ook in het verleden een mantelzorgtaak gehad voor mijn moeder naast mijn baan als verpleegkundige in de wijk. Gelukkig waren mijn kinderen de deur uit, maar mijn reisafstand was 125 kilometer enkele reis. Het brak mij ook op om drie keer in de week naar mijn moeder te reizen naast mijn baan van hele dagen zorgen. In de weekenden waren mijn broers aan de beurt die ook niet om de hoek woonden.
Ik heb het met liefde gedaan. En ja, ik was toen 25 jaar jonger.